Με τον όρο δυσχρωμία, εννοούμε την αλλαγή του χρώματος της επιφάνειας ενός δοντιού, η οποία οφείλεται σε διάφορες αιτίες. Εκτός από την φυσιολογική αιτία, που είναι η πάροδος της ηλικίας και που οδηγεί σε μια πιο κιτρινωπή απόχρωση των δοντιών, η συχνότερη αιτία για το κιτρίνισμα των δοντιών είναι η συσσώρευση πλάκας και τρυγίας. Επίσης το κάπνισμα, η κατανάλωση καφέ, κόκκινου κρασιού, η χρήση ορισμένων φαρμάκων, κάποιες παιδικές ασθένειες, αποτελούν συχνές αιτίες χρωματισμού των δοντιών.

Οι περισσότεροι συμφωνούν, ότι το όμορφο χαμόγελο συνδέεται καταρχήν με τα στοιχεία της αρμονίας και συμμετρίας. Η συνολική αισθητική εμφάνιση ενός χαμόγελου εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τη συμμετρία και την αναλογικότητα (αναλογία) των δοντιών. Φυσικά δεν υπάρχει ένας απόλυτος μαθηματικός συνδυασμός των παραπάνω δύο στοιχείων, ο οποίος θα μπορούσε να μας βοηθήσει να εκτιμήσουμε το βαθμό ομορφιάς σε ένα χαμόγελο. Πρόκειται απλά για την αίσθηση, ότι βρίσκεται σε ισορροπία με το υπόλοιπο πρόσωπο. Πέραν τούτου όμως, υπάρχουν πολλά άλλα στοιχεία που προσδιορίζουν την έννοια του όμορφου χαμόγελου. Π.χ. ένα από αυτά είναι ο αριθμός των δοντιών που διακρίνονται την ώρα που χαμογελάμε, αλλά και το αν τα ούλα είναι ή όχι ορατά (η λεγόμενη γραμμή χαμόγελου).
Προφανώς, επιμέρους στοιχεία, όπως το χρώμα, σχήμα, μέγεθος των δοντιών καθώς και η διάταξή τους στο οδοντικό τόξο, παίζουν σημαντικότατο ρόλο στο τελικό αισθητικό αποτέλεσμα που προκύπτει. Θα πρέπει εδώ να τονιστεί, ότι το χρώμα των δοντιών αλλάζει με την πάροδο της ηλικίας (κυρίως λόγω της σταδιακά μεγαλύτερης αποτριβής των δοντιών). Κάθε μεμονωμένο χαμόγελο είναι μοναδικό, και ποτέ αποκομμένο από το υπόλοιπο πρόσωπο. Για παράδειγμα, σε άτομα που διαθέτουν σκούρο χρώμα δέρματος συχνά “φαίνεται” ότι διαθέτουν λευκότερα δόντια και αυτό οφείλεται εν μέρει στην μεγαλύτερη χρωματική αντίθεση.

Η αισθητική οδοντιατρική είναι το τμήμα εκείνο της οδοντιατρικής, που ασχολείται με την αισθητική βελτίωση της στοματικής κοιλότητας και κατ’ επέκταση του προσώπου. Μεγαλύτερη προτεραιότητά της είναι να δημιουργηθεί ένα όχι απλά αποδεκτό, αλλά όμορφο και ελκυστικό αισθητικό αποτέλεσμα, που να ικανοποιεί πλήρως τον “ασθενή”. Δηλαδή, κατά μία έννοια, συνδέεται περισσότερο με την εμφάνιση, παρά με τις ανάγκες του ασθενή. Αυτό φυσικά δεν σημαίνει ότι παραμελεί τους λειτουργικούς παράγοντες, που ενέχονται σε οποιαδήποτε οδοντοθεραπευτική και οδοντοπροσθετική εργασία. Μία αισθητική αποκατάσταση θα πρέπει να θεωρείται μη αποδεκτή, αν δεν προάγει την καλή υγεία των σκληρών, αλλά και των μαλθακών ιστών της στοματικής κοιλότητας του ασθενή.

ΑΙΣΘΗΤΙΚΗ ΟΔΟΝΤΙΑΤΡΙΚΗ

Η «αισθητική Οδοντιατρική» ασχολείται με κάθε είδους «παρέμβαση» η οποία έχει στόχο την βελτίωση της εμφάνισης των δοντιών και γενικότερα του στόματος. Πρόκειται για άστοχο (αδόκιμο) όρο, δεδομένου ότι η Οδοντιατρική επιστήμη δεν μπορεί να διαχωριστεί σε αισθητική και αντιαισθητική, ωστόσο έχει επικρατήσει για λόγους έμφασης και απλούστευσης.
Ο στόχος όλων όσων ασχολούνται με την «αισθητική Οδοντιατρική» είναι να μετατρέψουν ένα μέτριο χαμόγελο σε ένα χαμόγελο άρτιο αισθητικά και παράλληλα ελκυστικό.
Για να επιτευχθεί αυτό, αναλύουμε το χαμόγελό σας από κάθε πλευρά και συζητούμε μαζί σας όλα τα πιθανά ενδεχόμενα και τις εναλλακτικές μεθόδους παρέμβασης. Με τον τρόπο αυτό μπορούμε να διορθώσουμε κάθε χρωματική ή μορφολογική ατέλεια και να επαναφέρουμε τη χαμένη σας αυτοπεποίθηση. Μην ξεχνάτε ότι η «αισθητική οδοντιατρική» έχει προχωρήσει τόσο πολύ, ώστε να μπορούμε κυριολεκτικά να μεταμορφώσουμε την εικόνα του στόματος και κατά συνέπεια και αυτήν του προσώπου.

Σήμερα μπορούμε να διορθώσουμε πολλές αισθητικές ατέλειες των δοντιών, έχοντας στα χέρια μας πληθώρα θεραπευτικών μέσων. Ειδικότερα:
1. Όψεις πορσελάνης: αποτελούν μία σχετικά γρήγορη και ανώδυνη λύση για περιπτώσεις δοντιών με κακό σχήμα και σκούρο χρώμα. Τα δόντια αποκτούν λευκό χρώμα και σωστό σχήμα, χωρίς ιδιαίτερο κόπο. Η λύση αυτή πλεονεκτεί έναντι της κλασσικής λύσης τοποθέτησης στεφανών, διότι είναι σαφώς πιο συντηρητική, δηλαδή το δόντι τροχίζεται λιγότερο. Σε πολλές περιπτώσεις η όλη διαδικασία δεν απαιτεί καν τοπική αναισθησία. Πρακτικά, αυτό που γίνεται είναι ότι αφαιρείται ένα λεπτό στρώμα από την αδαμαντίνη (σμάλτο) και παίρνονται αποτυπώματα, τα οποία στέλνονται στο Οδοντοτεχνικό εργαστήριο. Εάν το επιθυμεί ο ασθενής μπορούμε να καλύψουμε τα φυσικά δόντια με προσωρινές αποκαταστάσεις μέχρι την κατασκευή των μονίμων (συνήθως 7-10 μέρες). Στο επόμενο ραντεβού τοποθετούνται οι όψεις με τη βοήθεια ειδικής συγκολλητικής κονίας και ο ασθενής αποχωρεί από το Ιατρείο με ένα ξεχωριστό, αστραφτερό χαμόγελο. Πρόκειται για μία μέθοδο που είναι της μόδας και εφαρμόζεται κατά κόρον από τους οδοντιάτρους στην Αμερική. Οι περισσότεροι αστέρες του Χόλιγουντ, με τα «κατάλευκα» δόντια, έχουν απλώς διαβεί το κατώφλι κάποιου Οδοντιάτρου, ο οποίος τους τοποθέτησε όψεις πορσελάνης.
2. Εμφράξεις σύνθετης ρητίνης: άλλη μία δημοφιλής μέθοδος αισθητικής παρέμβασης με την οποία μπορούμε να αλλάξουμε το σχήμα, χρώμα μέγεθος και θέση ενός δοντιού. Δόντια στραβά ή σκούρα, με χρωστικές ή άλλες ατέλειες, μπορούν πολύ εύκολα και γρήγορα να αποκατασταθούν πλήρως, ώστε το χαμόγελο σας να είναι άρτιο. Επίσης μπορούμε να διορθώσουμε περιπτώσεις αραιοδοντίας και να αποκαταστήσουμε σπασμένα δόντια. Ένα ακόμη σημαντικό πλεονέκτημα της μεθόδου είναι ότι δεν απαιτείται καθόλου ή ελάχιστο τρόχισμα του φυσικού δοντιού (οπότε δεν είναι απαραίτητη η αναισθησία). Έτσι λοιπόν μπορεί ο ασθενής να αποκτήσει το νέο του χαμόγελο σε λιγότερο από μία ώρα! Μάλιστα πρόκειται για σχετικά οικονομική μέθοδο. Αυτό που γίνεται είναι να τοποθετείται μία λευκή πάστα στις επιφάνειες του δοντιού που μας ενδιαφέρουν και κατά κάποιο τρόπο να διαμορφώνεται το δόντι στο επιθυμητό σχήμα και μέγεθος. Υπάρχει χρωματολόγιο ώστε να επιλεγεί η κατάλληλη απόχρωση, η οποία θα ταιριάζει με τα διπλανά φυσικά δόντια. Με τον τρόπο αυτό μπορείτε να αποφύγετε σε ορισμένες περιπτώσεις την επίπονη, χρονοβόρα και πολυέξοδη Ορθοδοντική θεραπεία.
Με τις λευκές εμφράξεις μπορούν να αντικατασταθούν και οι αντιαισθητικές μεταλλικές εμφράξεις από αμάλγαμα με αποτέλεσμα το δόντι να αποκτά μία φυσική εμφάνιση.

BONDING

Το BONDING είναι μία σύγχρονη μέθοδος αισθητικής παρέμβασης, με την οποία μπορεί να βελτιωθεί σε μεγάλο βαθμό το χαμόγελό σας. Χρησιμοποιώντας ειδικές λευκές ουσίες, που ονομάζονται σύνθετες ρητίνες, και εφαρμόζοντας μία συγκεκριμένη τεχνική, μπορούν να φραχθούν κενά διαστήματα ανάμεσα στα δόντια, να ασπρίσουν σκουρόχρωμα δόντια και να μεταβληθεί το σχήμα και μορφή ενός δοντιού. Δόντια που παρουσιάζουν κάποια αποτριβή, μπορούν να αποκατασταθούν πλήρως στο επιθυμητό σχήμα και μέγεθος, μεταμορφώνοντας προς το καλύτερο το χαμόγελό σας. Μάλιστα η όλη διαδικασία ολοκληρώνεται σε ένα ραντεβού, με καθόλου ή ελάχιστο τρόχισμα και συνήθως χωρίς αναισθησία.

3. Λεύκανση των οδόντων: η τρίτη μέθοδος αισθητικής παρέμβασης η οποία στοχεύει όχι στην αλλαγή της μορφής ή θέσης του δοντιού, αλλά στην αλλαγή του χρώματος. Είναι αναπόφευκτο, ότι με την πάροδο της ηλικίας και με τη χρήση ή κατάχρηση ουσιών, όπως ο καφές, το τσιγάρο, το τσάι, τα αναψυκτικά τύπου κόλα κλπ. , τα δόντια αποκτούν πιο κιτρινωπή απόχρωση και επικάθονται σε αυτά χρωστικές ουσίες. Με τη λεύκανση μπορούμε να επαναφέρουμε τα δόντια σε μία πιο λευκή απόχρωση. Μπορούμε να κάνουμε τα δόντια δύο τόνους λευκότερα ή και περισσότερο, αλλά από το σημείο αυτό και έπειτα το χρώμα μπορεί να φαίνεται τεχνητό.
4. Στεφάνες και γέφυρες: πρόκειται για την κλασσική μέθοδο, με την οποία μπορούμε να αλλάξουμε το σχήμα, τη μορφή το μέγεθος και το χρώμα ενός δοντιού. Η μέθοδος αναλύεται επαρκώς στις αντίστοιχα άρθρα.

5. Ολοκεραμικά συστήματα: Οι ολοκεραμικές στεφάνες και γέφυρες αποτελούν μία από τις μεγαλύτερες εξελίξεις των τελευταίων ετών στην Οδοντιατρική. Το μεγάλο πλεονέκτημα τους είναι η αισθητική τους υπεροχή συγκριτικά με τις κλασικές μεταλλοκεραμικές προσθετικές εργασίες. Ο βασικός λόγος που για την κατασκευή των εργασιών αυτών χρησιμοποιούσαμε μέταλλο στο εσωτερικό, ήταν η αυξημένη αντοχή που προσέδιδε, γεγονός ιδιαίτερα σημαντικό στην οπίσθια περιοχή, όπου οι μασητικές δυνάμεις είναι έντονες. Στον αντίποδα αυτού του πλεονεκτήματος υπήρχε το μεγάλο μειονέκτημα να είναι ορατή μία λεπτή μεταλλική γραμμή στο τελείωμα της εργασίας, στο σημείο ένωσης με τα ούλα. Το φαινόμενο αυτό σήμερα έχει αντιμετωπιστεί με την εφαρμογή των ολοκεραμικών συστημάτων, τα οποία μάλιστα στην τελευταία τους γενιά έχουν και αυξημένη αντοχή. Εάν λοιπόν επιθυμείτε αστραφτερό και κυρίως απόλυτα φυσικό χαμόγελο, η πιο αξιόπιστη επιλογή είναι τα ολοκεραμικά

Το βούρτσισμα των δοντιών συνήθως δεν αρκεί για την αφαίρεση των χρωστικών, ιδίως όταν αυτές έχουν διεισδύσει στο εσωτερικό του δοντιού. Η επιφανειακή συγκέντρωση χρωστικών μπορεί να αντιμετωπιστεί από τον Οδοντίατρο με καθαρισμό των δοντιών και στίλβωση (γυάλισμα) με ειδική πάστα. Επίσης, καλά αποτελέσματα έχει και η εφαρμογή μιας ειδικής τεχνικής, η οποία ονομάζεται αμμοβολή. Όταν η χρώση είναι βαθύτερη, μπορεί να αντιμετωπιστεί με κάλυψη της μύλης του δοντιού με υλικά αποκατάστασης στην επιθυμητή απόχρωση (σύνθετες ρητίνες) ή, σε βαρύτερες περιπτώσεις, με την τοποθέτηση στεφάνης. Μια μέθοδος θεραπείας με καλά αποτελέσματα σε ορισμένες περιπτώσεις, είναι η ονομαζόμενη λεύκανση των δοντιών, η οποία με απλά λόγια σημαίνει χρήση ορισμένων ουσιών, οι οποίες διεισδύουν στο εσωτερικό του δοντιού και αλλάζουν το χρώμα του. Το αποτέλεσμα υποβοηθείται με τη χρήση ειδικής οδοντόπαστας και συνήθως διαρκεί από ένα ως τρία χρόνια.
Η επιτυχία του αποτελέσματος, καθώς και η χρονική του διάρκεια, εξαρτώνται από την αιτία της δυσχρωμίας, τη στοματική υγιεινή που ακολουθεί ο ασθενής, το είδος της διατροφής καθώς και τη μέθοδο που εφαρμόζεται. Μελέτες έχουν αποδείξει ότι τα ποσοστά επιτυχίας της λεύκανσης αγγίζουν το 90%. Είναι ιδιαίτερα αποτελεσματική σε περιπτώσεις αλλαγής του χρώματος των δοντιών λόγω ηλικίας, κατανάλωσης καφέ και καπνίσματος.
Θα πρέπει όμως να τονιστεί, ότι δεν είναι όλες οι περιπτώσεις κατάλληλες για λεύκανση. Αν τα δόντια του ασθενή έχουν “μαυρίσει”, λόγω λήψης κάποιου φαρμάκου (π.χ. τετρακυκλίνης) ή γνωρίζει ότι πάσχει από φθορίωση, η λεύκανση δεν θα επιφέρει σημαντική βελτίωση στο χρώμα των δοντιών του. Επίσης, αν τα δόντια του είναι πολύ ευαίσθητα ή πάσχει από περιοδοντίτιδα, τότε ίσως ο Οδοντίατρος τον αποτρέψει από το να προχωρήσει σε λεύκανση.
H λεύκανση έχει αρχίσει να γίνεται δημοφιλής μέθοδος βελτίωσης του χαμόγελου τα τελευταία χρόνια και αυτό γιατί οι περισσότεροι άνθρωποι προτιμούν να αλλάξουν το χρώμα των δοντιών τους παρά το σχήμα τους.

Κατά κανόνα όχι, αρκεί να συμβουλεύεστε πάντοτε τον Οδοντίατρό σας και να μη χρησιμοποιείτε ποτέ από μόνοι σας προϊόντα λεύκανσης τα οποία μπορεί να μην είναι ενδεδειγμένα.
Μελέτες της τελευταίας δεκαπενταετίας που αφορούσαν στην ουσία που χρησιμοποιούν οι οδοντίατροι για λεύκανση στο Ιατρείο, απέδειξαν ότι δεν υπάρχει καμία βλαπτική επίδραση στους οδοντικούς ιστούς. Σε κάποιους ασθενείς μπορεί να προκληθεί μικρός ερεθισμός των ούλων ή ευαισθησία των δοντιών, αλλά αυτά συνήθως υποχωρούν μετά το τέλος της θεραπείας.

Στην ουσία υπάρχουν 3 τρόποι για να επιτευχθεί η λεύκανση των δοντιών:

1. Η λεύκανση στο σπίτι, με τη χρήση δισκαρίων εμπορίου : πολλοί ασθενείς καταφεύγουν σ’ αυτή τη λύση διότι έχει το μικρότερο κόστος. Χρησιμοποιούν προϊόντα που μπορεί να μην είναι ενδεδειγμένα. Η λύση αυτή αποτελεί τη χειρότερη δυνατή επιλογή. Ποτέ δεν πρέπει να πραγματοποιείται λεύκανση των δοντιών χωρίς την καθοδήγηση του οδοντιάτρου.

2. Η λεύκανση στο σπίτι με κατάλληλο νάρθηκα : ο Οδοντίατρος παίρνει ένα αποτύπωμα του οδοντικού φραγμού και το οδοντοτεχνικό εργαστήριο προβαίνει στην κατασκευή ενός εξατομικευμένου νάρθηκα. (Εδώ σημειώνεται, ότι στην πρώτη περίπτωση ο νάρθηκας δεν είναι εξατομικευμένος, αλλά εμπορίου, με αποτέλεσμα να μην εφαρμόζει σωστά στα δόντια του ασθενή. Αυτό μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα την αποτυχία ή τη μερική επιτυχία της λεύκανσης). Έπειτα συστήνει το κατάλληλο προϊόν και δίνει τις οδηγίες χρήσης του. Κατά κανόνα, θα πρέπει ο ασθενής να επισκεφτεί ξανά το ιατρείο 2-3 φορές, για τον έλεγχο της πορείας της λεύκανσης και τη συνολική εκτίμηση του τελικού αποτελέσματος. Η όλη διαδικασία μπορεί να διαρκέσει από δύο έως έξι εβδομάδες.

3. Λεύκανση στο Ιατρείο : σε γενικές γραμμές πρόκειται για μία τεχνική, κατά την οποία ο οδοντίατρος τοποθετεί μία ουσία στα δόντια και ακολούθως, χρησιμοποιώντας Laser ή γενικά κάποιο είδος κατάλληλης πηγής ενέργειας, ενεργοποιεί την ουσία που τοποθετήθηκε. Το μεγάλο της πλεονέκτημα είναι ότι διαρκεί πολύ λιγότερο και ότι εκτελείται από τον κατεξοχήν αρμόδιο (τον Οδοντίατρο) αντί να εκτελείται από τον ίδιο τον ασθενή. Το πρόβλημα με αυτό τον τρόπο λεύκανσης είναι ότι μπορεί, σπάνια, να προκαλέσει ευαισθησία των δοντιών, η οποία μπορεί να διαρκέσει για μικρό ή και για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Προσωπικά θεωρώ ότι ο καλύτερος τρόπος λεύκανσης είναι ο δεύτερος. Πάντως, ακόμη και στην περίπτωση στην οποία το τελικό χρώμα που θα προκύψει δεν είναι αρκετά λευκό για τις επιθυμίες του ασθενή, μπορούμε κάλλιστα να προχωρήσουμε συμπληρωματικά και σε άλλες μεθόδους αποκατάστασης.

Αν σας εμφανιστεί ξαφνικός πονόδοντος πρέπει να κάνετε τα εξής:

1. Προσπαθήστε να επικοινωνήστε με τον Οδοντίατρό σας, έστω και τηλεφωνικά. Οι συμβουλές του θα σας γλιτώσουν από πολύ πόνο και άσκοπη ταλαιπωρία.

2. Πάρετε ένα ελαφρύ παυσίπονο και, αν δεν έχει αποτέλεσμα, ένα πιο δυνατό.

3. Μην καταφεύγετε σε γιατροσόφια π.χ. τσίπουρο ή ασπιρίνη επάνω στο δόντι (και τα δύο μπορούν να προκαλέσουν σοβαρά εγκαύματα στα ούλα, με αποτέλεσμα ο πόνος να αυξηθεί).

4. Μην πάρετε άλλα φάρμακα, όπως αντιβίωση, εκτός αν σας το πει ο Οδοντίατρός σας. ‘Όλα τα φάρμακα μπορούν να προκαλέσουν ανεπιθύμητες ενέργειες, ειδικά όταν λαμβάνονται χωρίς την συγκατάθεση του κατάλληλου ιατρού.

5. Επισκεφτείτε τον Οδοντίατρο το συντομότερο δυνατό.

Το απόστημα είναι μια κοιλότητα γεμάτη πύο. Είναι αυτό που χαρακτηριστικά πολλοί ονομάζουνε πρήξιμο του δοντιού και συνήθως συνοδεύεται από ισχυρό πόνο. Εάν ένα απόστημα δεν αντιμετωπιστεί εγκαίρως, προκαλεί διάβρωση στο οστό (κόκαλο) της γνάθου και επέκταση της φλεγμονής, με πολύ δυσάρεστα αποτελέσματα για τον ασθενή, όπως ισχυρότατο πόνο, γενική κακουχία, ρίγος, παραμόρφωση του προσώπου, διόγκωση των λεμφαδένων και πυρετό.
Στα πρώτα στάδια της τερηδόνας, το δόντι μπορεί να θεραπευθεί με την κατάλληλη έμφραξη (σφράγισμα). Με το σφράγισμα αναπληρώνουμε με ειδικά υλικά τη φθορά των οδοντικών ουσιών. Αν η τερηδόνα φθάσει στον πολφό, αντιμετωπίζουμε τη βλάβη με τη λεγόμενη ενδοδοντική θεραπεία (απονεύρωση), δηλαδή προβαίνουμε σε αφαίρεση του μολυσμένου πολφού και σε έμφραξη του χώρου που παραμένει με κατάλληλα υλικά. Στο προχωρημένο στάδιο καταστροφής του δοντιού με το σχηματισμό αποστήματος, το δόντι κινδυνεύει άμεσα να χαθεί (να χρειαστεί εξαγωγή). Στη φάση αυτή, ανάλογα με τη βαρύτητα της κατάστασης, ο ασθενής θα πρέπει να λάβει αντιβιοτικά για την καταπολέμηση της φλεγμονής. Εάν ο Οδοντίατρος κρίνει ότι το δόντι μπορεί να διατηρηθεί, προχωρά σε ενδοδοντική θεραπεία (απονεύρωση).

Εάν η αιτία της εμφάνισης του αποστήματος είναι ένα κατεστραμμένο δόντι, τότε είναι αναγκαία η απονεύρωση, προκειμένου να αφαιρεθεί ο μολυσμένος πολφός και να εξουδετερωθούν τα μικρόβια που προκάλεσαν τη φλεγμονή. Τα φάρμακα μπορούν να ανακουφίσουν προσωρινά και να μειώσουν το οίδημα (πρήξιμο), αλλά δεν μπορούν να απομακρύνουν την αιτία, που είναι η τερηδόνα. Αν λοιπόν δεν πραγματοποιηθεί η κατάλληλη θεραπεία από τον οδοντίατρο, είναι σίγουρο ότι κάποια στιγμή στο μέλλον θα επανεμφανιστεί το απόστημα και μάλιστα σε χειρότερη μορφή. Στην περίπτωση αυτή μειώνονται δραματικά οι πιθανότητες να σωθεί το δόντι.

Η αποτριβή των δοντιών, δηλαδή η φθορά της επιφάνειάς, τους μπορεί να οφείλεται σε φυσιολογικά ή σε παθολογικά αίτια. Φυσιολογικά, με το πέρασμα του χρόνου, τα δόντια αποτρίβονται σταδιακά λόγω των μασητικών δυνάμεων που ασκούνται επάνω τους. Η αποτριβή αυτή είναι αναπόφευκτη. Υπάρχουν όμως περιπτώσεις, στις οποίες οι μασητικές δυνάμεις είναι μεγάλες λόγω υπερτροφίας των μασητήρων, λόγω βρυγμού ή λόγω έξεων (δήξη ονύχων ή αντικειμένων). Επίσης διατροφικές συνήθειες, όπως κατανάλωση σκληρών τροφών (π.χ. παξιμαδιών ή ξηρών καρπών) αποτελούν συνήθη αιτία παθολογικής αποτριβής. Μια άλλη χαρακτηριστική περίπτωση, κατά την οποία απαντάται παθολογική αποτριβή, είναι οι αρειμάνιοι καπνιστές πίπας, όπου εξαιτίας της συγκράτησης της πίπας με τα δόντια, αποτρίβεται έντονα η κοπτική τους επιφάνεια. Άλλη περίπτωση παθολογικής αποτριβής είναι οι “εγκοπές” που δημιουργούνται στην αδαμαντίνη συνήθως κοντά στα ούλα, από λανθασμένη χρήση της οδοντόβουρτσας. Η δημιουργία αυτών των εγκοπών μπορεί να συνοδεύεται από εμφάνιση ευαισθησίας κυρίως στα κρύα ερεθίσματα. Η αποτριβή έχει ως αποτέλεσμα την αλλαγή του χρώματος του δοντιού σε μικρότερο ή σε μεγαλύτερο βαθμό. Όταν η αποτριβή είναι φυσιολογική, μικρού ως μέτριου βαθμού, και δε δημιουργεί αισθητικό πρόβλημα στον ασθενή, δε χρειάζεται καμία θεραπεία. Αν έχουν δημιουργηθεί εγκοπές στην εξωτερική επιφάνεια του δοντιού, αν υπάρχει αισθητικό πρόβλημα ή αν έχει φθαρεί μεγάλο μέρος του δοντιού, μπορεί να αποκατασταθεί με έμφραξη λευκού χρώματος. Σε πολύ προχωρημένες περιπτώσεις είναι αναγκαία η κάλυψη του δοντιού με στεφάνες (θήκες).